Terug met de auto

Zes jaar geleden reden we met onze afgeladen Opel Corsa naar Griekenland. Het invoeren van onze auto was onze eerste ervaring met de Griekse bureaucratie, die we uitgebreid beschreven hebben in ons emigratiedagboek.

Nu gaat de auto weer mee terug. Officieel mogen we met onze auto met Griekse kentekens een ruime(!)twee weken in Nederland rondrijden, dus het is zaak om daags na onze terugkeer de invoer te regelen. Eerst maar eens zoeken op de websites van de RDW en de belastingdienst wat daar allemaal bij komt kijken.
We blijken vrijstelling te kunnen aanvragen voor het betalen van belasting van personenauto’s en motorrijwielen (bpm). Tenslotte hebben we die belasting al lang en breed betaald toen we de auto in Nederland kochten.

Niet bellen vanuit het buitenland
Ons Griekse nummerbord is geen nummerbord met de normale zwarte letters, maar met rode. Dit omdat we de eerste 5 jaren alleen de auto mochten verkopen als we alsnog invoerbelasting zouden betalen. Ik wil bellen naar de RDW of dat rode nummerbord een probleem is. Helaas meldt de website alleen een 0900-nummer en dat kunnen we niet bellen met ons skype-abonnement. Mailen kan ook, maar het antwoord kan drie dagen op zich laten wachten, zo meldt de site van de RDW.

Verhuisgoed
Binnen een dag hebben we uitgebreid antwoord over het meenemen van onze auto als ‘verhuisgoed’. De procedure is duidelijk. We moeten met de auto naar een keuringsstation om ons Griekse kentekenbewijs om te zetten in een Nederlandse. De auto hoeft niet APK gekeurd, want de Griekse keuring is nog even geldig. We krijgen zelfs ons oude nummerbord terug. Laten we toch helemaal vergeten zijn wat dat was!

Cryptisch
Onze oude nummerbord is goed voor een behoorlijk cryptische tekst:
Heeft een voertuig ooit een Nederlands kentekennummer gehad, dan krijgt het voertuig na goedkeuring hetzelfde kentekennummer terug. Het kentekenbewijs en de kentekenplaat/platen krijgen een opgehoogde duplicaatcode. De duplicaatcode op de kentekenplaat/platen hoeft niet gelijk te zijn aan die van het kentekenbewijs. Wij hebben geen idee. Wordt er straks iets een code in onze nummerborden gestanst?

Geplaatst in Remigratiedagboek | 1 reactie

Chip voor Ajax

Onze herdershond ligt uitgeteld in zijn mand. Hij heeft een paspoort, een chip in zijn nek en een vaccinatie tegen rabies in zijn lijf. Meneer ging natuurlijk tekeer als een mager speenvarken toen hij zijn verdoving kreeg. Dat moest, want anders is hij onhandelbaar. Deze dierenarts was in ieder geval niet bang van hem – in tegenstelling tot de vorige – en heeft keurig zijn werk gedaan. Hij heeft Ajax in de achterbak van de auto behandeld – wel zo handig want door de verdoving kon meneer niet meer op zijn poten staan en sjouwen met 40 kg slappe hond is zwaar!

Bij de dierenarts ontmoetten we een Australiër die binnenkort teruggaat. Hij kan zijn hond niet meenemen, want een boxer overleeft zo’n lange vlucht niet vanwege zijn korte neus. Gelukkig had hij onderdak voor haar gevonden bij een van de Nederlandse vrouwen hier. De dierenarts zelf heeft ook een Australisch paspoort, maar weet niet hoe hij zijn terugkeer moet regelen. Hij moet namelijk downunder opnieuw examen doen, iets wat hem 6 maanden kost en 11.000 Australische dollars. Hij moet ook een moeder (met paspoort) en een schoonmoeder (zonder Australisch paspoort) zien mee te nemen. Is een hond chippen toch makkelijker.

6 jaar geleden namen we onze poes Lotje mee naar Griekenland.
Lotje gaat op reis
Lotgevallen

Geplaatst in Remigratiedagboek | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen